Lees verder Tijd voor een wake-up call: is God echt een drie-eenheid?
Zo’n zes jaar geleden bad ik onze God Jahweh om in contact te kunnen komen met een Sjoa-overlevende. Ik wilde zo iemand – die een van de donkerste nachten van de (Joodse) geschiedenis doorstond – bijstaan en bemoedigen.
Maar zachtmoedige ouderen bemoedigen eerder de jeugd. En vriendschap betekende meer dan alleen elkaar bemoedigen…
In het hoofdartikel van Israël en de Kerk (Chr. voor Isr., juni 2016) schreef de onlangs overleden zeer geleerde dr. H. Vreekamp:
‘Hoe woont God nu onder de mensen? Nu komt er even een zinnetje theologie, naar aanleiding van Johannes 1:14: “Het spreken is vlees en bloed geworden heeft bij ons zijn tent opgeslagen”.
Ik ga dat nu in mijn eigen woorden navertellen. Christenen zeggen wel: God is mens geworden. Zo staat het niet in de Bijbel. Joden zeggen: wat God niet kan, daar gaan we niet over, maar we hebben het nooit gehoord en we hebben het nergens gelezen dat God zelf mens is geworden. Met name het punt van de lichamelijkheid maakt dat onmogelijk.
Als we nu heel nauwkeurig Johannes 1:14 lezen, dan is het Woord, of zoals de Naardense Bijbel zeg, het ‘spreken’, een activum. God is de sprekende God, Hij spreekt. Dat spreken van God is vlees en bloed geworden. Dus het luistert heel nauw. Niet: God is vlees en bloed geworden. Sommigen lezen hier het woord Thora, dat de Thora inderdaad vlees en bloed geworden is in deze mens.
Maar belangrijk is om het tweede deel van die zin niet over te slaat, wat wel vaak gebeurt in de christelijke traditie. De dogmatiek spreekt dan over de menswording van God, punt. Vergeet het. Dat is meteen al een dwaalspoor. Het is een parallellie. Zin één hoort bij zin twee en omgekeerd. Het spreken is vlees en bloed geworden en heeft bij ons zijn tent opgeslagen. De taal van het boek Exodus, van de tabernakel. (Vetheid toegevoegd, Levi).
‘Rabbijn’ Evers reageert hierop in hetzelfde nummer: ‘Als we hem goed verstonden, gaf hij de moeite weer van een persoon die naar het ware Jodendom zoekt.’
Volgelingen van Messias ontbreekt het vaak aan kennis van hun Hebreeuwse wortels, wat vooral de schuld is van hun leraren en herders.
Maar daar is beweging in aan het komen: christelijke media laten de Messiaanse beweging steeds vaker aan het woord; zelfs joodse media!
Bij de vernieuwing van het verbond gebruikte Messias niet alleen tradities van het Pesach, maar ook van het Hebreeuwse huwelijk.
Uitziende naar de Bruiloft van het Lam, leert ons dit nu al wat het betekent om in ondertrouw te zijn met ‘onze man’, Messias.
Lees de studie in:
De Bruiloft van het Lam & de Hebreeuwse huwelijkstraditie.
Wake Up! legt o.a. nog eens uit dat geen sprake is van een ‘Oud en Nieuw Testament’, maar van Verbonden tussen God en de mens , waarvan het Vernieuwde Tora-verbond in Jesjoea’s bloed (Jer. 31:33; Hebr. 8:8) de laatste is, terwijl eerdere verbonden nog gelden.
Het ’testamentsdenken’ echter, waarbij wij geen verbondsverplichtingen hebben, bewerkt in feite weinig goeds uit voor de gelovige, die zijn lange geloofspad nog af te leggen heeft.
Lees een citaat hierover uit Wake Up!
Hoewel de schrijvers van Wake Up Jesjoea de Messias zien als Schepper (pg. 48), komt desondanks de waarheid over Messias’ natuur verderop in het boek duidelijk naar voren.
Wie volgt u? Keizer Constantijn of Vaders Woord?
